22 ژوئیه 2024- محققان دریافته‌اند که سنگ کلیه (urolithiasis)، مستقل از عوامل محیطی با پوکی استخوان (OP) رابطه ی علّی مستقیم دارد. نتایج این تحقیق، توسط دکتر Zijie Z. و همکارانش در مجله غدد درون ریز و متابولیسم بالینی منتشر شد. این مطالعه از تصادفی‌سازی مندلی (MR) و سایر آنالیزهای ژنتیکی برای کشف مکانیسم‌های بیولوژیکی مرتبط با این دو شرایط استفاده کرد و بر اهمیت غربالگری منظم OP برای بیماران مبتلا به سنگ‌های سیستم ادراری تأکید کرد.

اگرچه یک ارتباط ثابت بین سنگ کلیه و پوکی استخوان وجود دارد، مکانیسم های آن چندان واضح نیست. بیشتر مطالعات بر روی عوامل محیطی مانند رژیم غذایی متمرکز بودند. سوالی که در این مطالعه محققان مطرح کردند این بود که آیا سنگ ادراری خود می توانند پوکی استخوان را القا کنند یا خیر. محققان از داده های BioBank ژاپن برای ارزیابی جامع و یافتن ارتباط های مستقیم احتمالی استفاده کردند.

در این مطالعه از داده های 6638 فرد دارای سنگ کلیه و 7788 فرد مبتلا به پوکی استخوان ازبیوبانک ژاپن استفاده شد. تصادفی سازی مندلی و تجزیه و تحلیل همبستگی ژنتیکی، تجزیه و تحلیل colocalization، و تجزیه و تحلیل مسیرهای بیولوژیکی برای بررسی روابط علّی بین سنگ کلیه و پوکی استخوان استفاده شد. متغیرهای ابزاری سنگ کلیه(ده متغیر) برای استفاده در تجزیه و تحلیل MR در تلاشی برای تضمین قدرت نتایج انتخاب شدند.

این مطالعه نشان داد که:

•  یک ارتباط مثبت بین سنگ کلیه ی پیش بینی شده ژنتیکی با پوکی استخوان وجود دارد.

•  اثرات مستقیم مواجهه ها، حتی در مدل هایی که برای عوامل مرتبط با پوکی استخوان تنظیم شده بودند، وجود داشت.

•  محققان در تجزیه و تحلیل معکوس هیچ اثر علّی قابل توجهی را از پوکی استخوان پیش بینی شده ژنتیکی بر سنگ کلیه پیدا نکردند.

•  اگر چه نتایج تجزیه و تحلیل همبستگی ژنتیکی و کولوکالیزاسیون قطعی نبود، تحلیل واسطه ای نرخ فیلتراسیون گلومرولی را که به طور قابل توجهی میانجی این دو شرایط بود، تخمین زد.

•  بررسی عوامل کمکی، به ویژه، بر عوامل قلبی عروقی به عنوان یک خطر مشترک برای سنگ کلیه و پوکی استخوان تاکید کرد.

•  بیوآنالیزها، مسیرهای سیگنال دهی سیتوکین، متابولیک و کلسیم را به عنوان مکانیسم های دخیل در ارتباط این دو شرایط؛ و ژن های BCAS3، DGKH، TBX2، وTBX2-AS1 را به عنوان ژن های بالقوه ی علیتی معرفی کردند.

این یافته‌ها رابطه ی مستقیم و علّی بین سنگ‌های ادراری و پوکی استخوان را مشخص نموده و بر توجه به آنها در یک محیط بالینی تأکید دارند. نتایج این مطالعه نشان داد که خطر ابتلا به پوکی استخوان برای مبتلایان به سنگ‌های ادراری را نمی‌توان تنها به دلایل محیطی رایج نسبت داد، بلکه این ارتباط تحت تأثیر مکانیسم‌های ژنتیکی و بیولوژیکی مستقیم قرار دارد.

افزایش خطر ابتلا به پوکی استخوان در بیماران دارای سنگ کلیه نیاز به آگاهی دارد و غربالگری های منظم برای تشخیص زودهنگام و مدیریت آن توصیه می شود. شناسایی راه های ژنتیکی مهم و ژن های علّی بالقوه، پایه ای برای درمان های هدفمند و استراتژی های پیشگیرانه فراهم می کند.

این اولین شواهد مستقیم برای ارتباط سببی بین سنگ کلیه و پوکی استخوان، مستقل از عوامل محیطی است. بیماران مبتلا به سنگ کلیه باید از خطر بالقوه ی ابتلای خود به پوکی استخوان آگاه باشند و بطور منظم برای پوکی استخوان غربالگری شوند. مطالعات بعدی باید مکانیسم‌های بیولوژیکی را کشف کند که توسط آن ها این ارتباط رخ می‌دهد تا به توسعه ی درمان‌ها علیه این مشکل عمده ی سلامت کمک کند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/nephrology/news/urolithiasis-directly-linked-to-osteoporosis-finds-study-131964